bu sene.

20121222-235404.jpg

bir seneyi kısaca degerlendirirsek.

2012ye girerken yine sınavlar vardı.

dönemlik derslerin final , yıllık derslerin ise vize sınavı.

o ney la demeyin.

fakültede aniden sistem
degismisti.

dersler yıllık olunca sınavlarına girmem gereken ‘bilmem kac yıllık ders, 3-4 tane de donemlik ders’ olmuştu.

fakat ne olursa olsun umutluyduk.

bitecekti okul.

artık hayatıma düzenli bir sekilde devam edecektim.

***

lisede son derece düzenli saat gibi bir hayatım vardı.
haftasonları dersane vardi zaten ama dersane olmasa bile en geç 8-9 gibi kalkardim.

o vakit oturduğumuz yerler düz ve müsait yerler olduğu icin yaz kıs bisikletle dolasirdim.
lisede sık sık halisaha macları yapardık.

***

düzenim fakülteye başlamamda bozulmuştu.

istemediğim tercihimin olması, yakın bir arkadasımı kaybetmem, yeni bir ortama uyum sağlama, derslerde ki başarısızlık ve ilk seneden sınıf tekrari beni allak bullak etmişti.

bu arada bir de hukuk burosunda calismaya da baslamistim.

bu arada sporum azalmıştı.
kilo almaya başlamıştım. liseden sonraki ilk sene 20 kilo aldim.

bu sartlar giderek daha beter bir hâl aldı ikinci seneyle beraber.

okulda saçma bir sekilde sabahci-öğlenci sistemi vardı.

binlerce öğrenci bir fakülteye sığmaya çalıştığı icin böyle oluyordu.iki sene boyunca aralıksız öğlenci oldum.

öğlen bir civarı ders başlıyordu.
akşamları beş bazen yedi gibi bitiyordu. bir iki saat dışarıda oyalanıyorsunuz ister istemez.

istanbul şartlarında eve gideyim derken 3 vesait ve bekleme süreleri dahil 2 saat yoldan sonra evde ancak aksam 9-10 gibi varabiliyorum.

o saatten sonra ders ya cok az çalışıyordum ya da çalışmıyordum.

kütüphaneye gittiğim zaman ders çalışıyordum fakat eve varma saatim bu sefer 12yi buluyordu.
gider gitmez yatmiyordum.
evde de oyalanıyorsunuz ister istemez.
2-3 gibi yatıyordum.

gitgide bir gecekusu halini aldım. gece 3ten önce yatmiyordum.

sonra gece yeme adeti türedi bende.
kilom artmaya devam ediyordu.

***

derslerde başarısızlık devam ediyordu.

ikinci sınıfı tam iki sefer okudum.
birinci sınıfı da 1,5 kere okudum.

üçüncü sınıfı ise sadece yarım donem okudum.

yarım dönemde üçüncü sınıfın (güz yariyilinda verilen donemlik 4-5 dersi hariç) önemli derslerinin hepsini güzel notlarla verdim.

sonraki sene sistem yıllık olunca,
bu dersler donemlik iken yıllık olarak almak zorunda bırakıldım.

ara sıra hukuk bürolarında çalısmaya devam ediyordum.

bu sırada 2012ye gelene kadar liseden beri 40 kilo daha fazla olmuştum.

artık eski benden eser yoktu.

***

sonra yaz tatili geldi.
2011 yazında guzel ve uzun bir tatil yaptim.

hukuk burolarinda calismayi biraktim. bundan sonra stajyer olarak çalışacaktım. takip elemanı olmayacaktım.

ardından okula başlamıştım.

***

her sene oldugu gibi bu sene de fakulte yeni adetler cikarmisti.

8 .15te başlıyordu dersler ama ben azimle yetişiyordum.

sabah 6.28 yeditepe kalkisli 16f yi kacirirsam ilk derse yetisemiyordum.
o yüzden mutlaka 6.15 civarı evden çıkıyordum. kahvaltı vs. derken 5.50 de uyanıyordum.

iki aylık tatil iyi bir doping olmuştu.
erasmusa gitmek icin notumuz yetmemişti ama yarı erasmus yapıp gelmiştik.

hersey iyiye gidiyor gibiydi.

***

spor yapmaya başlamıştım tekrar düzenli kilo veriyordum.

onceleri bizim mahallede olmadıgı icin otobüse binip başka mahallede ki bir spor salonuna gidiyordum.
bu beni hem yoruyor hem de bir saat zamanı mı alıyordu. ama
azimle gidiyordum.

sonra bizim mahallede de acildi.
oraya devam ettim.

***

kendimi iyi hissediyordum.
her konuda.
yıllar sonra tekrar hukuka ilgim canlanmıştı.

hergün sabah 8.15-aksam 4.00 arasi dersim olmasına rağmen tüm dersleri takip ediyor not tutuyordum.

2011 de derslerin duzelmesiyle kendime güvenim gelmişti tekrar.

4 sene de tanismadigim kadar cok insanla 5. sene de tanışmıştım.

***

derken 2012 Ocakta peder rahatsizlandi. zorlu gecen 3 hafta. hastaneler aciller.
3 haftanin sonrasında iki ay evde istirahat.

***

o sırada tam babam hastanedeyken bir yigenim dünyaya geldi.

***

sonra ikinci donem.subat ortası.

mart nisan derken bahar yariyilinda yorgunluk belirtileri çıkmaya başladı.
ilk derslere yetişmekte güçlük çekiyordum.
spora da devam ediyordum.
ikisi bir arada olmuyordu.
Nisan baslarında artık finaller icin kapandım. kampa girdim. ama sporu bırakmadım.

Mayıs’ın 12sine kadar devam ettim. bu süreç boyunca 20 kilo verdim. mezun olayım hele o zaman devam edecektim.

***

derken zaman Mayıs dedi ve sınavlar geldi çattı.

iki ay süren sınav donemi, iki ay boyunca girilen 20ye yakın sınav.
elimden geleni yaptım.

***

kopma noktası kep töreni oldu.
kep törenine gitmek istemedim.
çünkü kendi döneminde de gitmemiştim.
gitmek de istemiyordum.
zaten okuldan ve hocalardan ve okuldaki insanların cogundan nefret ediyordum.

yıllık,tişört vs. almamıştım zaten. balosuna malosuna gitmemiştim.
kep törenine de gitmeye niyetim yoktu. liseden sonra ne mutluluk/basarı görmüştüm ki iühf’de ?

sevgilimin ve ailemin ısrarları sonucu istemeyerek de olsa gitmeyi kabul ettim.

son gün son kalan keplerden birini aldim.
ufaklar kalmıştı.
kolları kısa gelen , önü kapanmayan bir cubbeyi ve kepi aldım.

Temmuz 4.
gittik kep törenine.
herkes ordaydi.
arkadaslar aile tanıdıklar.
sunnet düğünüme bu kadar yogun katılım olmamıştı belki de.
sevgilim ve ablam organizeye girismislerdi.

kep mep atıp, dekanla objektiflere sahnelerden poz verince, “mezun oluyorum herhalde” dedim kendi kendime.

o şatafat, flaşlar, ilgi, alaka, insanların tepkileri…

bu arada kep törenine kadar açıklanan derslerden belli olmayan 3 ders hariç hepsini vermiştim.

sanki her şey elele tutuşup beni mezun olduğuma ikna eder gibiydi.

o gün törene gelen herkesle birlikte yemeğe gittik.
sonrasında ise gençlerle beraber eğlenmeye devam ettik.

mezun olmuşum gibi davranıyordu herkes. hemen stajı başlatmam konusunda öğütler veriliyordu.
bana çalışmak icin ofis bulanlar bile vardı.

izelden allahım bitmesin bitmesin bu rüya şarkısını bilir misiniz?

iste onun gibiydi tüm bu olanlar.

ertesi sabah uyandığımda açıklanmayan derslerden birinin açıklandığını öğrendim.

otomasyona koşup baktım.

kalmistim.

bir kac puanla.

ama hâlâ tek ders sınavı umudum vardı.

ertesi gün bir diğeri açıklandı.

sonra da digeri.

açıklanmayan 3 dersten de kaldım.

bir sene daha okuyacaktım.

***

sınıfta kaldığım kesinleştikten sonra 3 hafta evden çıkmadım.kimseyle konusmadim. hem öfkeliydim. hem de utanıyordum herkesten.

babam sagolsun her zamanki gibi fırçasını kaydı güzelce.

görüşmüyordum kimseyle.
okuldan arkadaşların görüşme talebini bir bahane bulup atlatıyordum.
mezun olanların suratını dahi görmek istemiyordum.

***

ramazana girmeden onceki hafta kardeşlerimden birinin bir is yeri açma girişimi vardi.
benden yardım istedi. ben de oraya gidip gelmeye başladım.

is yeri açılacak yerin tamir ve tadilatı yapılacaktı.
işçilerin basında duruyordum.
bir nevi kahya hesabı.
bir kac hafta böyle geçti.

***

Ramazan’ın son haftası halam hastalandı.
daha dogrusu yıllardır hastaydi. fakat durumu ağırlaşmıştı.
annemle babam memlekete yanına gittiler.

halam hastaneden cikinca bizimkiler ramazan bayramıni da orda geçirip dondüler.

***

bu sırada ben de artık çalısmam gerek diyerek bir hukuk bürosuna girdim. takip elemanı olarak.
getir götür adliye isleri hacizler vs.

***

25 Eylül’de ‘neşe dert aşk’ bizi bırakıp gitti.
ağladık ağladık.

***

kurban bayramı tatili kafsinkaf-goztepe maçına denk geliyordu.

4 arkadas macı izlemek üzere 3 günlük bir deplasman tatili planladık.

***

kurban bayramının arefe günü halam rahmetli oldu.
annem ve babam apar topar gittiler.

***

iki gün sonra arkadaşlarla izmire gitmek üzere yola çıktık.26 Ekim.

guzel bir 3 gün oldu.

***

Kasım’da çalısmaya devam ettik. arada sırada okula da gidiyordum.

derken Aralık geldi.

simdi bu berbat Cumartesi gunundeyiz.

sporu biraktim.
verdigim kiloları tekrar aldım.
okuldaki arkadaşlarımla bir kaçı hariç görüşmüyorum.

okula da gitmek istemiyorum.

adliyelerden ve ileride yapacağım meslekten nefret ediyorum.
iuhfden de nefret ediyorum.

yarın hakimlik savcılık sınavı var.
o sınav icin bazilari torpil yaristirmaya taa mayis haziranda, havuzlu bahçede başlamışlardı.

utanmadan.

ve maalesef sizler hepimiz o insanlardan adalet bekleyeceğiz.

çok bekleriz.

***

2012 böyle gecti benim icin.

***

bu dünyanın amına koyayım.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s